| | | | |
| 1 | Ciebie, Boga, wysławiamy, Tobie, Panu wieczna chwała. | e D e a C D | |
| | Ciebie, Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała. | G CGe a C GH7 | |
| 2 | Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie Moce i Niebiosy, | | |
| | Cheruby, Serafinowie, Ślą wieczystej pieśni głosy. | | |
| 3 | Świety, Świety nad Świetymi - Bóg zastępów, Król łaskawy, | | |
| | Pełne niebo z kręgiem ziemi Majestatu Twojej sławy! | | |
| 4 | Apostołów Tobie rzesza, Chór Proroków pełen chwały, | | |
| | Tobie hołdy nieść pospiesza Męczenników orszak biały. | | |
| 5 | Ciebie, poprzez okrąg ziemi z głębi serca ile zdoła, | | |
| | Głosy ludów zgodzonymi wielbi święta pieśń Kościoła. | | |
| 6 | Niezmierzonej Ojca chwały, Syna, słowo wiekuiste, | | |
| | Z Duchem wszechświat wielbi cały, Królem chwały Tyś o Chryste! | | |
| 7 | Tyś Rodzica Syn z wiek wieka, by świat zbadac swoim zgonem, | | |
| | Przeoblókłszy się w człowieka, nie wzgardziłeś Panny łonem. | | |
| 8 | Tyś pokruszył śmierci wrota, starł jej oścień w męki dobie, | | |
| | I rajskiego kraju żywioła otworzyłeś wiernym Sobie. | | |
| 9 | Po prawicy siedzisz Boga, w chwale Ojca, Syn Jedyny, | | |
| | Lecz gdy zagrzmi trąba sroga, Przyjdziesz sądzić ludzkie czyny. | | |
| 10 | Prosim, słudzy łask niegodni, wspomóż, obmyj grzech, co plami, | | |
| | Gdyś odkupił nas od zbrodni drogiej Swojej Krwi strugami. | | |
| 11 | Ze Świetymi w blaskach mocy, wiecznej chwały zlej nam zdroje, | | |
| | Zbaw, o Panie, lud sierocy, błogosław dziedzictwo Swoje. | | |
| 12 | Rządź je, broń po wszystkie lata, Prowadź w niebios błogie bramy, | | |
| | My w dzień każdy, Władco swiata, Imię Twoje wysławiamy. | | |
| 13 | Po wiek wieków nie ustanie Pieśń, co sławi Twoje czyny, | | |
| | O, w dniu onymracz nas, Panie, od wszelakiej ustrzec winy. | | |
| 14 | Zjaw swą litość w życiu całym Tym, co żebrzą Twej opieki: | | |
| | W Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki. | | |
| | | | |
